Bob, dat verschijnsel ken ik. Als ik in een seizoen een 100 km heb gelopen gaan de de kortere ultrawedstrijden mij ook veel makkelijker af. Ik denk dat dat ook geldt voor mensen die een 6-daagse hebben gelopen en een 48 uur doen. Maar daar kan Paul meer over vertellen.

@ Bob: Dat lijkt mij nogal een open deur.

@Rinus, als ik té traag begin te lopen dan verstijf ik helemaal en loopt alles vast.
en bij het stappen ga ik veel te snel blaren krijgen, voor mij is het dus beter iets sneller lopen en dan liever een kwartiertje op kant dan te moeten wandelen.
Volgens mij is om de week eens een wandeltocht meedoen zeker een goede investering voor een goede 24 of 48 of meer af te werken.

Vandaag trainde ik 40,4km op 4u06' en dat lijkt me zelfs nog iets te traag om soepel te lopen.

Paul, ook langzaam lopen is trainbaar. Eerst werd ik daar ook stijf van. Nu niet meer. Of jij daar beter van gaat lopen, is maar de vraag. Dat heeft ook met intentie en beleving te maken. Ik denk dat jij meer plezier haalt uit het hardlopen als je de loopperiodes sneller kan doen.

Tijdens de Transe Gaule van 2007 heb ik gemerkt, dat er aan comfortabel langzaam lopen voor mij ook een ondergrens zat. In het begin heb ik een aantal etappes dermate langzaam gelopen, dat ik allerlei onduidbare pijntjes en ongemakken kreeg. Ik ben een heel klein beetje sneller gaan lopen en het ging weer beter. Het kan natuurlijk ook allemaal slechts 'suggestie' zijn, maar toch........

Rinus je kan een 24 en 48 uur inderdaad ook als interval lopen zoals Paul zegt. In een van de artikelen van Ton Smeets staat een voorbeeld van zo'n interval van Peter Stein voor de 24 uur http://www.ultraned.org/n_item/f1797.php

Belangrijk is dat je traint wat je in je wedstrijd gaat lopen, of je nu in een laag tempo gaat lopen of gaat intervallen. Je komt er dan ook vanzelf achter wat het best bij je past. En in de wedstrijd moet je zorgen voor een tempo waarbij je je lekker voelt. Binnen de kaders die je met jezelf/en evt. je coach hebt afgesproken moet je flexibel durven te zijn. Daarbij moet je je verstand natuurlijk wel heel goed gebruiken en je bewust zijn van de valkuilen. Wat dat betreft is het een goede leerschool om eens een keer bij een ultraloop te gaan kijken als toeschouwer. Heel leerzaam! Wat je dus zeker niet moet doen is om in de beginfase op het moment dat alles nog heel lekker gaat veel sneller van start te gaan dan je had afgesproken met jezelf. De kilometers die je daarmee wint moet je later in de wedstrijd dubbel inleveren. Discipline is belangrijk, maar je moet ook weer niet star vasthouden aan wat je je had voorgenomen als je merkt dat dat niet werkt voor jou in die wedstrijd.

En als je goed wilt presteren op een 24 of 48 uur is een coach ook heel belangrijk, lees het verslag van Jannet er maar op na.

Paul, ik heb begrepen dat je Keulen een zielige vertoning vindt en de verslagen die je erover gelezen hebt, niet met de waarheid overeenkomen. Wat vond je zielig en wat klopt er niet aan de verslagen?

Swami Yogananda: ‘Vlees en vis maken van je maag een kerkhof’

http://www.volkskrant.nl/binnenland/art ... en_kerkhof

Zijn geheim? ‘Vasten’, roept Swami direct. Hij eet vegetarisch voedsel, maar slechts één keer per dag. ‘Vlees en vis maken van je maag een kerkhof.’ Na drie dagen volgt een week vasten. Zelf zegt hij een maand zonder voedsel te kunnen. ‘Wanneer je maag voedsel verteert, gaat alle energie daar naartoe. Door het vasten krijg je meer kracht.’

Kijk dat is nog eens wijsheid, de club van Nitish maakt hier ook gebruik van.
Daarom kun je beter de loopjes doen bij de Sri Chinmoyclub.
Bij Seilersee en steenbergen viel ik in slaap na het eten van de spagetti. Al mijn loopenergie verdween naar mijn maag.
Maar ja als je gewoon doorloopt na het nuttige van verkeerd voedsel dan komen er inderdaad de nodige gassen uit die het voor je medelopers niet prettig maken. Zeker niet op een baantje van 309 meter en dan nog "windstil" ook.

@Rinus, voor mij werkt het het beste dat ik een vlak schema loop. Dat dat in Keulen niet is gelukt verbaast me niet. Het was voor mij de eerste keer dat ik zoiets deed, ik heb veel last van mijn voeten gehad waardoor ik nauwelijks meer kon lopen en ik kon niet goed rusten doordat ik lag te stuiptrekken. Maar wat ik al op mijn weblog schreef: dit was voor mij een snuffelstage en ik heb het ook een beetje als een training gezien voor een loopje die ik later dit jaar nog wil doen. Voor de duidelijkheid: dit gebruik ik niet als excuses! Ik had echt niet meer gekund dan dit. Maar een evt. volgende keer kan ik sommige problemen die ik nu had, proberen te voorkomen.

Dat vlak lopen probeer ik te doen door, bij een 24 en een 48 uur, vanaf het begin stukjes te wandelen. Daardoor kan ik de hardloopgedeeltes iets harder (en dus lekkerder) lopen.
Dat wandelen train ik door regelmatig wandeltochten te maken.

@Willy: na mijn pastamaaltijden (Steenbergen en Keulen) krijg ik juist weer energie. Voor iedereen is dat anders en daar kom je pas achter als je het ervaart.

@Paul, wat ik begrijp is dat jij de mensen die wandelen/sjokken zielig vindt? Het lijkt me dat bij een 6daagse dat nog erger het geval zal zijn? Ik weet het niet want ik ben er nooit bij geweest maar net als Bob zou ik wel graag willen weten wat (en wie) je bedoelt.

Ok, als je dan toch de pieren uit mijn neus wil halen.
Ik ken geen Duits dus mag je het terecht wat persoonlijk opnemen wat die verslagen betreft.

Wat het zielige aspect betreft:

Het leek wel een mensendressure in plaats van een loopwedstrijd.
De meeste lopers liepen er met een onweersgezicht bij de tweede dag,
de foto's werden dan weer genomen op momenten zoals de wissel,
waar de bandjes speelden, of het laatste uur...
Merendeels ligt dat aan mij omdat ik niet echt competitie gericht loop.

Bob, ben jij vergeten hoe erg we zitten zeuren en zagen hebben,
hoeveel maal we zouden stoppen, hoe we van dat rondje baalden?
In jouw verslag lees ik alleen maar plezier?
De eerste dag heb ik goed gelachen en ook met jouw begeleiding,
de tweede dag mocht ik er niet teveel meer tegen zeggen...
waarschijnlijk ook de vermoeidheid, niets persoonlijks he. Ik schrijf nu gewoon wat ik ervaren heb.

Jannet, ik had wel een leuk gesprek met jou de eerste dag,
wat ik van jou hoorde vroeger klopte niet.
Wat dat mopperen over die Grieken betreft, volkomen mee eens.
Maar...en nu ga je verschieten...de reden dat ik mijn tent plots opplooide en weg ging was na een reactie van jou.
We waren al lang aan het grappen, op een moment ging jij zitten en het ging heel moeilijk.
Mijn reactie was " ale, nu geen komedie spelen he "
(een beetje op dezelfde manier toen Ria naast mij kwam als ik mankend verder probeerde te gaan in Antibes en ze zei"hey, loopt het lekker", ik moest er gewoon mee lachen).
Uw reactie was : (ik kan nooit op zo'n boze toon schrijven)
"Hey, ik heb wel al meer kilometers dan jou gedaan, dus nu kan je gewoon je kop houden en loop maar verder, ik ga nu slapen dus hou gewoon je kop en laat me slapen, ok".
Na deze reactie heb ik nog enkele rondjes nagedacht,
ze is moe ok, zou het een grap geweest zijn ? Nee, dat was het niet.

Mijn plezier was er wel helemaal af en ik ben maar wijs naar huis gegaan.
In de zesdaagse van Antibes was er ook vermoeidheid en mindere dagen,
maar zoiets heb ik daar nooit moeten ervaren.

Misschien nogal persoonlijke informatie voor op een forum maar wel duidelijk dat een goede 48u ook aan veel andere factoren kan liggen dan schema's en voeding.
Het is dan misschien helemaal niet slecht om over zo een dingen ook eens te praten,
hoe gaan anderen met zo'n situaties om?

Voor de rest sluit ik me heel erg aan bij de reacties van Henri, volgens mij zou jij een goede coach zijn voor zulke wedstrijden.